Hörmüz boğazında hərbi eskalasiya artıq qlobal neft qiymətlərinə təsir göstərir: qlobal böhran gözləntiləri artır

Yenixeberorg.com: İslamabadda keçirilən ABŞ-İran danışıqları əvvəlcə kompromis axtarışı kimi deyil, bir-birinə birtərəfli şərtlər qoymaq cəhdi kimi qurulmuşdu. ABŞ tərəfi İranın təhlükəsizlik və regional siyasətdəki əsas suverenliyinin ləğvinə bərabər olan bir sıra tələblər irəli sürdü. İranın şərtləri də eyni dərəcədə sərtləşdi.

ABŞ-ın “qırmızı xətləri”

Ağ Ev rəsmilərinin verdiyi məlumata və Amerika mənbələri tərəfindən təsdiqləndiyinə görə, Vaşinqtonun "qırmızı xətləri"nə uranın zənginləşdirilməsinin tamamilə dayandırılması, əsas nüvə obyektlərinin sökülməsi, 400 kiloqramdan çox yüksək zənginləşdirilmiş uranın çıxarılması və İranın HƏMAS, “Hizbullah” və Yəmən husilərinə dəstəyin dayandırılması daxil idi. Ayrı bir bənddə Hörmüz boğazının tam açılması və oradan keçid üçün bütün rüsumların ləğvi tələb olunurdu.

Amerikanın nöqteyi-nəzərindən bu, təkcə təzyiqlə bağlı deyildi, həm də nüvə eskalasiyası riskindən tutmuş silahlı proksi strukturlarının maliyyələşdirilməsinə və strateji nəqliyyat arteriyaları üzərində nəzarətə qədər regional qeyri-sabitliyin əsas mənbələrini aradan qaldırmaq cəhdi idi.

Lakin Tehranın fikrincə, belə bir tələb paketi ölkənin hərbi, siyasi və geoiqtisadi suverenliyinin faktiki olaraq ləğvi demək idi. Məhz buna görə də təklif olunan çərçivə İran tərəfindən kompromis üçün əsas kimi deyil, razılaşma üçün ultimatum kimi qəbul edildi.

ABŞ vitse-prezidenti Cey.Di.Vensin bu paketi "ən yaxşı və son təklif" adlandırması və bununla da Vaşinqtonun mümkün güzəştlərinin limitlərini effektiv şəkildə göstərməsi xarakterikdir.

İranın tələbləri

İran nümayəndə heyəti bu tələbləri qəti şəkildə rədd etdi. “Reuters” agentliyinin məlumatına görə, Tehran uranın zənginləşdirilməsini dayandırmaqdan, infrastrukturunu sökməkdən və ya regional strategiyasını yenidən nəzərdən keçirməkdən imtina etdi. Bundan əlavə, İran Hörmüz boğazını tam açmaqdan və ya üzərində nəzarəti əldən verməkdən imtina etdi.

İslam İnqilabı Keşikçiləri Korpusu (SEPAH) bu mövqeyi qətiyyətli bir bəyanatla gücləndirdi: Hörmüz boğazı İranın nəzarəti altındadır və koordinasiya olmadan naviqasiya cəhdləri "sərt şəkildə yatırıla bilər". Beləliklə, danışıqlar diplomatik sahədən birbaşa hərbi-strateji qarşıdurma zonasına keçdi. Hər iki tərəfin sonrakı ritorikası bu boşluğu daha da gücləndirdi.

Qarşılıqlı təhdidlər

ABŞ Prezidenti Donald Tramp, İranın tabe olmayacağı təqdirdə onu məhv edəcəyini açıq şəkildə bildirdi, eyni zamanda, Hörmüz boğazını bağlamaq və Tehranla işləyən gəmiləri ələ keçirmək niyyətini açıqladı. Bu bəyanat faktiki olaraq, danışıqlardan güc tətbiq etməklə hədə-qorxuya keçdi.

İran da eyni şəkildə, lakin asimmetrik şəkildə cavab verdi. Parlament sədri Məhəmməd Bağır Qalibaf qlobal enerji bazarı üçün fəsadlar barədə xəbərdarlıq edərək, Amerika ssenarisinin gerçəkləşəcəyi təqdirdə mövcud yanacaq qiymətlərinin "xatirə" kimi görünəcəyini bildirdi. Keçmiş xarici işlər naziri Cavad Zərif Vaşinqtonun təşəbbüsünü "güclü təzyiqin daha bir şah əsəri" adlandırdı.

İranın hərbi rəhbərliyi daha sərt cavab verdi. Dəniz Qüvvələrinin komandanı Şahram İrani ABŞ planlarını "gülünc" adlandırdı və bütün ABŞ qoşunlarının hərəkətinin Tehranın nəzarəti altında olduğunu vurğuladı.

Bu fonda birbaşa hərbi insident barədə məlumatlar ortaya çıxdı: İran mənbələrinə görə, Hörmüz boğazına yaxınlaşan Amerika esminesləri raketlərin onlara tuşlanmasından sonra geri çəkilməyə məcbur oldular. Bu epizod, doğruluğundan asılı olmayaraq, daha geniş güc nümayişinin bir hissəsinə çevrildi.

İranın strategiyasının əsas elementlərindən biri münaqişənin coğrafiyasını genişləndirmək olub. Tehranda dolaşan analitik qiymətləndirmələr açıq şəkildə bildirir ki, Hörmüzü bloklamaq avtomatik olaraq Bab əl-Məndəb boğazında cavab tədbirlərinə səbəb olacaq. Bu, təzyiqin qlobal ticarətin digər vacib mərkəzinə - Qırmızı dənizdən çıxışa yönəldilməsi deməkdir. İran bununla da istənilən blokadanın lokal deyil, sistemli olacağını və qlobal logistika və enerji zəncirlərinə təsir edəcəyini göstərir.

Tramp boğazı bağladı: təhdidlərdən tətbiqə qədər

İslamabadda əsas razılaşmaların pozulmasından sonra Donald Tramp diplomatik təzyiqdən birbaşa güc tətbiqinə keçdi. “Truth Social”da verdiyi açıqlamada o ABŞ Hərbi Dəniz Qüvvələrinin Hörmüz boğazına daxil olan və ya çıxan bütün gəmiləri "dərhal" blokadaya almağa başladığını açıqladı.

Tramp bu qərarı əsaslandıraraq İranı "qlobal şantaj"da günahlandırdı və Tehrana keçid üçün pul ödəyən hər hansı bir gəminin beynəlxalq sularda saxlanılacağını bildirdi. Bundan əlavə, o Vaşinqtonun İranın boğaza yerləşdirdiyini iddia etdiyi dəniz minalarını məhv etmək planlarını açıqladı.

Eyni zamanda, Vaşinqton öz hərəkətlərinə beynəlxalq legitimlik qazandırmağa çalışdı. Böyük Britaniya Hörmüz boğazında naviqasiya azadlığını təmin etmək üçün Fransa və digər tərəfdaşlarla koalisiya yaratdığını elan etdi. London boğazın "tariflərə məruz qalmamalı" olduğunu və onun açılmasının qlobal iqtisadiyyat üçün vacib olduğunu vurğuladı.

Lakin hətta bu mərhələdə belə, Qərb bloku daxilində fikir ayrılıqları yaranıb. CNN-in məlumatına görə, Böyük Britaniya Amerika blokadasında birbaşa iştirak etmək niyyətində deyil. Yalnız texniki iştirak müzakirə olunur - xüsusən də sulardakı minaları təmizləmək üçün minaaxtaranların göndərilməsi məsələsində.

Beləliklə, ikili bir struktur formalaşır: ABŞ güc tətbiq edərək blokadaya keçdi, müttəfiqlər isə eskalasiyada birbaşa iştirakdan çəkinərək gəmiçiliyin təhlükəsizliyini təmin etməklə məhdudlaşdılar.

Hərbi əməliyyatın faktiki başlanğıcı

Bu fonda ABŞ Mərkəzi Komandanlığı (CENTCOM) öz bəyanatlarını konkret hərəkətlərə çevirib. Rəsmi açıqlamaya görə, İranla əlaqəli gəmiçiliyin qarşısını almaq üçün hərbi dəniz əməliyyatı 13 apreldə saat 10:00-da (Şərq vaxtı ilə) başlayıb. Bayrağından asılı olmayaraq, İran limanlarına daxil olan və ya çıxan bütün gəmilər məhdudiyyətlərə məruz qalır.

ABŞ xüsusilə vurğuladı ki, Hörmüz boğazından İrandan kənar limanlara tranzit rəsmi olaraq məhdudlaşdırılmayıb. Dəniz piyadalarına ABŞ Hərbi Dəniz Qüvvələrinin təlimatlarına əməl etmələri və onlarla daim əlaqə saxlamaları tövsiyə olunur.

Əslində bu, boğazın bütün suları üzərində nəzarət elementləri ilə selektiv blokadanın tətbiqi deməkdir - bu, faktiki olaraq regionu böhran vəziyyətindən müharibədən əvvəlki konfiqurasiyaya aparan addımdır.

İsrail müharibəni davam etdirməyə hazırlaşır

ABŞ-İran danışıqlarının uğursuzluğu fonunda İsrail faktiki olaraq hərbi kampaniyasının yeni mərhələsinə hazırlaşır. Müdafiə Nazirliyindəki mənbələrə görə, Qüds münaqişənin vaxtından əvvəl dayandırıldığına və nə Tehranın nüvə proqramı, nə də raket imkanları ilə bağlı heç bir əsas nəticə vermədiyinə inanır.

İsrail liderləri getdikcə İrana təzyiqin yetərli olmadığına əmindirlər. Vaşinqton icazə verərsə, İsrail Müdafiə Qüvvələri İranın enerji infrastrukturuna - rejimin iqtisadi təməlinə zərbə endirməyə hazırdır.

Baş Qərargah rəisi Eyal Zamir artıq qoşunların tam döyüş hazırlığı vəziyyətinə gətirilməsini əmr edib. Mərkəzi Komandanlıq Komandanlığının baş admiralı Bred Kuperin İsrailə gözlənilən səfəri ABŞ ilə koordinasiyanı daha da artırır.

Rəsmi atəşkəsə baxmayaraq, siyasi ritorika bunun əksini göstərir. Benyamin Netanyahu açıq şəkildə bildirib: "İranda müharibə hələ bitməyib." Praktikada bu o deməkdir ki, diplomatik həll yolu olmadığı təqdirdə İsrail məhz həmin "başqa yola" - hərbi seçimə əl atmağa hazırdır.

Nəticə: bazar artıq müharibə qanunları ilə yaşayır

Tərəflər hələ birbaşa hərbi münaqişəyə girməsələr də, münaqişə artıq qlobal iqtisadiyyata təzyiq göstərməyə başlayıb. Vəziyyət qeyri-müəyyən olaraq qalır: nə diplomatiya, nə də açıq müharibə - lakin sonuncu ssenariyə keçid ehtimalı yüksəkdir.

Qlobal bazarlar buna siyasətçilərdən daha tez reaksiya verir. ABŞ-İran danışıqlarının pozulması və Hörmüz boğazının blokadası səbəbindən neft qiymətləri kəskin şəkildə arta bilər. “Financial Times” qəzetinin sənaye analitiklərə istinadən verdiyi məlumata görə, enerji bazarı artıq eskalasiya ssenarisində qiymətlər müəyyənləşdirir.

“Energy Aspects” şirkətinin bazar təhlili üzrə direktoru Amrita Sen ticarət açıldıqdan dərhal sonra qiymətlərin kəskin şəkildə artacağını gözləyir. O mövcud 10 milyon bareldən çox çatışmazlığın fonunda gündə 1,5-1,7 milyon barel İran neftinin bazardan dərhal çıxarıla biləcəyini təxmin edir. Bu, təkcə qiymət artımı deyil, həm də bütün təchizat sisteminə struktur şoku deməkdir.

"Rystad Energy" şirkətinin analitiki Xorxe Leon qısa müddətdə neft qiymətlərinin bir barel üçün 110 dolları keçə biləcəyini proqnozlaşdırır. Əsas amil atəşkəs ehtimalının kəskin şəkildə azalması və münaqişənin birbaşa qarşıdurmaya çevrilməsidir.

Beləliklə, bazar əslində öz hökmünü siyasətçilərdən əvvəl verdi. Əvvəllər böhran təzyiq və sövdələşmə yolu ilə inkişaf edirdisə, indi qiymətin razılaşmalarla deyil, müharibə riskləri ilə müəyyən edildiyi bir mərhələyə qədəm qoyur. Və bu mənada əsas sual artıq tərəflərin razılığa gəlib-gəlməyəcəyi deyil, zərbə mübadiləsinin nə vaxt başlayacağı və nə qədər irəliləyəcəyidir. Çünki iqtisadiyyat artıq münaqişənin qaçılmaz olduğu kimi reaksiya verir.

Müəllif: Uri Benbarux, İsrail

Mənbə: "İsiwis.co.il"

Tərcümə Ayna.az-a məxsusdur.

ABŞ və Avropa Rusiya ilə danışıqlara başlasa... – Bu, Ukrayna üçün kritik hala gələ bilər

Yenixeber.org: ABŞ Rusiyaya qarşı neft sanksiyalarını 11 aprel 2026-cı ilə qədər ləğv edib və bu qərarın müddətini uzatmaq ehtimalı var. Bu, artıq de-fakto olanı de-yure etdi, yəni qanuniləşdirdi. Hindistana qarşı sanksiyaların ləğvindən sonra bu sanksiyaların sadəcə lazımsız olduğu aydın idi. Başqa sözlə, Rusiya neftinin 90%-nin Çinə və Hindistana satıldığı və Çinə qarşı sanksiyaların təsirsiz olduğu bir vəziyyətdə sanksiyalar komik bir formallığa çevrilib. Təəssüf ki, ABŞ burada öz acizliyini etiraf edib.

Rusiya İrandakı müharibədən nə qədər qazanır? Karnegi Berlin Mərkəzinin mütəxəssisləri hesablayıblar ki, neftin qiymətinin 10 dollar artması Rusiya büdcəsinə təxminən 1,6 milyard dollar əlavə edəcək. Hazırda qiymət təxminən 40 dollar artıb. Bu, bir ay ərzində əlavə 6 milyard dollar gətirə bilər.

Körfəz müharibəsinin sabah bitməyəcəyini və buna görə də neftin qiymətinin nisbətən uzun müddət düşməyəcəyini nəzərə alsaq, əminliklə deyə bilərik ki, Rusiya büdcəsinə xeyli müddət əlavə vəsait daxil olacaq.

Hazırda dəqiq rəqəmləri proqnozlaşdırmaq praktik olaraq mümkün deyil. Lakin ən optimist ssenarimizə görə, Rusiya üç ay ərzində ən azı 10-15 milyard dollar əlavə gəlir əldə edəcək. Və yenə də, bu, ən optimist ssenarimizdir.

Bu çoxdurmu? Rusiyanın yanvar-fevral ayları üçün büdcə kəsiri təxminən 44 milyard dollardır. Əlbəttə ki, burada xətti yanaşma mümkün deyil, çünki Rusiyanın həmişə maşını yeniləmək imkanı var. Lakin ümumilikdə, təkcə neft gəlirləri yalnız bir şeyi edə bilər: makromaliyyə sistemindəki stressi azaltmaq və artıq subsidiyalar üçün növbədə gözləyən sənaye sahələrinə mümkün yardım göstərmək. Buraya tikinti, kömür, maşınqayırma və bir sıra vacib infrastruktur layihələri daxildir.

Əgər Rusiya hakimiyyəti bu yolu tutarsa, bu, Rusiya iqtisadiyyatının struktur problemlərini həll etməyəcək, lakin bir sıra bölgələrdə sosial gərginliyi mütləq azaldacaq. Sadə dillə desək, 2027-ci il üçün yaranmaqda olan sistemli böhran təxirə salınmış kimi görünür.

Amma vurğulamaq istərdim ki, bunların heç biri baş verməsəydi belə, Rusiya hərbi-sənaye kompleksi yenə də maliyyələşdirməsini alacaqdı.

Digər vacib məqam rusların Avropa ilə bağlı geosiyasi oyunudur. Kreml haqlı olaraq hesab edir ki, Körfəz müharibəsinin uzanması təkcə enerji qiymətlərinin artmasına deyil, həm də enerji çatışmazlığına səbəb olacaq. Buna görə də, Moskva artıq Ukraynanın "Türkiyə" və "Mavi Axın" boru kəmərlərini məhv etməyi planlaşdırdığını iddia edən informasiya kampaniyasına başlayıb. Bu, bir tərəfdən belədir. Digər tərəfdən isə, Avropanın Rusiya qazı olmadan yaşaya bilməyəcəyi barədə nağıl təbliğ edilir.

Və burada Rusiya ilə ABŞ arasında Şimal Axını ilə bağlı ortaq bir mövqenin olduğunu görə bilərik və bu, fəal şəkildə müzakirə olunur. Lakin İrandakı müharibə rusların Avropada oynaması üçün yalnız bir ssenaridə fürsət pəncərəsi açır: bu müharibə uzun müddət (üç ay və ya daha çox) davam edərsə.

ABŞ və Avropa bizim arxamızdan Rusiya ilə danışıqlara başlasa, bu vəziyyət Ukrayna üçün kritik hala gələ bilər. Və biz bunu istisna edə bilmərik.

Müəllif: Vadim Denisenko – Ukraynalı politoloq.

Mənbə: UNİAN

Tərcümə AYNA.AZ-a məxsusdur.

İsrail və ABŞ İranda "yaxşı" vuruşdular - Axmaq qərarlar seriyası isə davam edə bilər

Yenixeber.org: Əslində ABŞ və İsrail İranla müharibənin ilk raundunda məğlub olublar. Fakt budur ki, Vaşinqtonun planı baş tutmayıb, Hörmüz boğazı hazırda yalnız Çin və İran gəmiləri üçün əlçatandır. Çinin Fars körfəzindən neft trafikini tənzimlədiyini nəzərə alsaq, məlum olur ki, amerikalılar mübarizə aparıblar, amma hələlik çinlilər nəzarəti ələ keçiriblər.

Üstəlik, yüksək neft qiymətləri Rusiya üçün əlavə neft və qaz gəlirləri gətirib, onun çökən büdcəsinin bərpasında kömək edib. Hindistan yenidən Rusiya neftini alır, Avropa isə “Novatek”in bütün mayeləşdirilmiş təbii qazını alıb. Novorossiyskdəki terminallar tam gücü ilə işləyir. İndi isə hətta Rusiya neft ixracına qarşı sanksiyaların qaldırılması barədə də söhbətlər gedir. Aydındır ki, qlobal neft bazarındakı bu vəziyyətdə Rusiya neft emalı zavodlarına və neft infrastrukturuna Ukraynanın hücumları dayandırıla bilər.

Körfəz monarxiyaları infrastrukturlarının və geosiyasi ekosistemlərinin kövrəkliyini qəbul ediblər və indi "qoruyucu" axtaracaqlar. Lakin ABŞ regiondakı müttəfiqlərini qoruya bilməyib.

Beləliklə, bu müharibə zamanı Körfəz monarxiyaları ilə ABŞ arasında strateji tərəfdaşlıq (əvvəlki Körfəz müharibələrində olduğu kimi) güclənməyib, əksinə, zəifləyib. Və bunun məntiqi bir izahı var. ABŞ əvvəlki iki müharibəsini NATO müttəfiqlərinin dəstəyi ilə, lakin İsrailin iştirakı olmadan İraqla aparıb. Üstəlik, ABŞ İsraili İraqa qarşı qisas hücumlarından çəkindirmək üçün əlindən gələni edib və İsrail qüvvələrini koalisiyaya daxil etməyib. Məntiq aydındır: Vaşinqton bu müharibələri İsrail-Ərəb müharibəsi, daha da artığı, İsrail-Müsəlman müharibəsi kimi təqdim etmək istəmirdi. Körfəz monarxiyalarının dəstəyini formalaşdıran da məhz bu idi.

İndi ABŞ İrana qarşı yalnız bir müttəfiqi - İsrail ilə müharibə aparır və müharibə dərhal eskatoloji çalar almış, yəni dini qarşıdurma xarakteri qazanmışdır. Fakt budur ki, İsraillə müharibə İran təbliğatının mərkəzinə çevrilib və ABŞ "İsrailin sponsoru" kimi təqdim olunur. İranın şəbəkə mərkəzli, şəxsiyyətsizləşdirilmiş idarəetmə sistemi nəzərə alındıqda, Xameneyinin öldürülməsi heç nəyə nail olmaq demək deyil.

Kürdlər Suriyadakı son "aldatma"dan sonra ABŞ üçün atəşə atılmaqdan imtina etdilər. Türk raketləri hələ də öz yerlərindədir: anbarlarda və daimi bazalarda...

Bütün bu xaosun ortasında İsrail və Livan ordusu “Hizbullah”ı cənubi Livandan təmizləyə bilər. Ən azından bu, bir növ nəticə olardı, baxmayaraq ki, bu, məlum deyil. Amma xərc/fayda nisbəti hələ də fəlakətlidir...

İkinci müharibə mərhələsi olacaqmı - quru əməliyyatı, səhrada ilğıma qarşı taktiki nüvə silahlarından istifadə? Əslində bütün bunlar mümkündür və bu, daha dəhşətli olar. Ümumilikdə, İsrail və ABŞ İranda "yaxşı" vuruşdular. Axmaq qərarlar seriyası isə davam edə bilər.

Müəllif: Aleksey Kuşç, ukraynalı iqtisadçı, maliyyə analitiki

Mənbə: UNİAN

Tərcümə Ayna.az-a məxsusdur.